یکی از بزرگترین خطاهای تحلیلی در تهران- پیش از جنگ ۱۲ روزه تا اکنون- این بوده که هر بار با تغییر لحن یا تغییر بازیگر آمریکایی تصور کرده هدف کلان واشنگتن تغییر کرده است.
به گزارش پایگاه خبری تجریش ؛ آمریکای ترامپ یک هدف کلان دارد تحت عنوان «تغییر رفتار یا تغییر رژیم» در ایران با استراتژی مشخصی تحت عنوان «فشار حداکثریِ مداوم و چندلایه». بنابراین آنچه در حدود ۲ سال اخیر شکل گرفته یک کارزار پیوسته است که در هر مرحله، شکل خود را تغییر میدهد. ویتکاف، هگزت، ونس و بسنت را نباید صرفاً چهار چهره با چهار سیاست متفاوت دید. بلکه آنها را باید نمایندگان چند میدان متفاوت یک هدف و راهبرد واحد دانست. اکنون نیز میدان در اختیار اسکات بسنت است؛ فردا ممکن است در اختیار ونس یا هگزت. لذا هر بار که آمریکا ابزار خود را عوض میکند، نباید تصور کرد بازی عوض شده است؛ فقط برای رسیدن به هدف، زمین بازی را عوض میکند. به همین جهت، این بازی فشار، مذاکره، جنگ فعلا ادامه دارد.
مصطفی نجفی
